Niet u, maar banken en verzekeraars profiteren van uw belastingaftrek

‘’Je hebt me belazerd, je hebt me bedonderd….’’ luidt een reclamespotje op de tv dat aan de kaak stelt dat verzekeraars in Nederland zeven miljoen woekerpolissen hebben verkocht. Lichtelijk demagogisch weliswaar, maar met een grote kern van waarheid. Die zeven miljoen bestaan uit allerlei combinaties van lenen, beleggen, sparen, hypotheken en verzekeren. Ingewikkelde, ondoorzichtige producten, die als je ze uit elkaar zou trekken ze veel minder zouden kosten. Dus minder pure extra winst voor verzekeraar en verzekeringsagent. Dirk Scheringa is er indertijd stinkend rijk mee geworden en het verdienmodel van DSB was zelfs geheel op dit soort louche constructies gebaseerd. Beide gingen failliet toen door de kredietcrisis het gesjoemel met kosten eindelijk in de openbaarheid kwam.

Ik schrijf bewust ‘’eindelijk’’, omdat ik begin jaren zeventig al een serie artikelen heb geschreven (later gebundeld in het boek ‘’Dood in de spaarpot’’) over de hoge kosten van de zgn. ‘’gemengde verzekering’’ een combinatie van levens- en spaarverzekering. Toen al ging een aanzienlijk deel van het spaargeld op aan onzichtbare kosten (front end load) hetgeen pas aan het licht kwam wanneer je halverwege wilde afkopen. Hetzelfde gold voor lijfrentes en koopsompolissen.

De gemengde verzekering was de eenvoudige voorvader van de huidige woekerpolis. De klant wilde een levensverzekering afsluiten voor het geval hij vroegtijdig zou overlijden en zijn naasten zonder inkomen zouden achterblijven. Overleed hij niet binnen de gestelde termijn, dan was hij zijn premie kwijt, zonder uitkering. Ondanks dat dit het geval is bij elke risicoverzekering (geen schade geen uitkering) benadrukte de verzekeringsagent tegenover de naïeve cliënt : ‘’U wilt toch ook geld hebben als u op uw 65ste niet bent overleden?’’ Vervolgens werden risicoverzekering en spaarverzekering sluw aan elkaar gekoppeld. Een goede adviseur – niet afhankelijk van torenhoge provisies - zou de klant hebben voorgerekend dat hij veel voordeliger in eigen beheer kon sparen en/of beleggen met daarnaast een dalende risicoverzekering. Dit zou hem dertig tot veertig procent meer opbrengst (minder verborgen kosten) opleveren. Dezelfde rekensommen liet ik los op koopsompolissen en lijfrentes.

Even ontstond er paniek in verzekeringsland. Dreigen met rechtszaken, zwartmakerijen van mijn persoon, maar uiteindelijk oordeelde de sterke politieke verzekeringslobby, dat doodzwijgen de beste remedie was. Elke wettelijke maatregel nadien pakte in het voordeel van de verzekeraars uit. In mijn toenmalige columnistentaal: ‘’Bij elke wetswijziging gaan de verzekeraars er gillend van de lach met de buit vandoor.’’

Inmiddels zijn hypotheekrente, lijfrentepremies, pensioenpremies en andere vormen van uitgesteld inkomen fiscaal aftrekbaar. Van elke duizend Euro die u als premie inlegt voor bijvoorbeeld een beleggingsverzekering wordt maar rond 750 Euro werkelijk belegd. De rest zijn kosten van (winst voor) de verzekeraar. Als u daarover klaagt is het argument van de agent: ‘’Door de belastingaftrek bent u bij ons voordeliger uit dan wanneer u zelfstandig spaart of belegt.’’ Hun tarieven zijn daar op gebaseerd. Met andere woorden de verzekeraar pikt uw belastingvoordeel voor bijna 90% in.

Mijn lezers heb ik mijn leven lang voorgehouden zich in hun financiële beleid niet door fiscale overwegingen te laten leiden. Aflossen van uw hypotheek is de beste belegging die er is. En een nog betere tip: sparen doe je bij een spaarbank, beleggen doe je bij een beleggingsmaatschappij, hypotheek afsluiten doe je bij een hypotheekbank, verzekeren doe je bij een verzekeringsmaatschappij en lenen doe je bij een bank. Kies de voordeligste, er is concurrentie genoeg. Als je je uit belastingoverwegingen laat verleiden tot gecompliceerde combinaties kost dat klauwen met geld.

Reacties op: n.van.rossum@wanadoo.fr