Logo VGEO

Vereniging van Gepensioneerden Elsevier Ondernemingen

 
 
 
       
 
 
Home
Introductie
Statuten/reglementen
Organisatie
Leden
Actueel/nieuws
Pensioenen-nieuws
60-plussers
Agenda
Wat doet u daar
Nostalgische foto's
Elsevier Connect
Links
Archief
Lid worden
Zoek in website

 

 
 

PENSIOENEN IN HET NIEUWS

CITATEN UIT DE PERS INZAKE PENSIOENEN - deel 216

Deze nieuwsrubriek geeft een samenvatting van in de media verschenen artikelen. Voor de volledige informatie kunt u terecht bij de website van de betreffende uitgever.

Verzameld door Ton Boogers en bewerkt door Harry Nijhuis


Overzicht deel 216 (t/m 8 juni 2011)

Nieuws uit de media

Voor de vorige artikelen: zie de index of het archief.


Nieuws uit de media

DNB TWIJFELT OVER VIJF PENSIOENFONDSEN

De Nederlandsche Bank (DNB) zal aan het einde van dit jaar maximaal vijf pensioenfondsen – bij ongewijzigd beleid – dwingen om de pensioenen te verlagen.

Dat meldt DNB op basis van een evaluatie van de sector. De vijf pensioenfondsen krijgen nog de kans om dit jaar met behulp van het premiebeleid, het beleggingsbeleid of door het niet meer indexeren van pensioenen het vermogen op orde te krijgen. Als hun financiële situatie echter ongewijzigd blijft, moeten zij van DNB op 1 april 2012 korten op hun pensioenen.

Het korten van de pensioenen bij de vijf fondsen raakt in totaal circa 9.000 actieve deelnemers, 5.000 gepensioneerden en 16.000 zogenoemde slapers. Dit zijn minder deelnemers dan in februari, op basis van de evaluatie van de fondsen zelf. Volgens de Pensioenfederatie gaat het om de Stichting Pensioenfonds Cultuur, Stichting Pensioenfonds Royal Leerdam, Stichting ISS Pensioenfonds, Stichting Pensioenfonds Poseidon en Stichting Pensioenfonds penbare Apothekers.

NRC Handelsblad, 23 mei 2012.

NEDERLANDSE PENSIOENFONDSEN OP KOERS MET HERSTEL NA CRISISJAREN

Het merendeel van de Nederlandse pensioenfondsen herstelt zich volgens planning van de financiële crisis van 2008. Vijf pensioenfondsen moeten echter, als hun situatie niet verbeterd is, op 1 april 2012 gaan korten op de pensioenen.

“Bijna alle Nederlandse fondsen herstellen naar verwachting”, zegt Gerard Riemen van de Pensioenfederatie. Het stemt hem tevreden dat de mogelijke kortingen ‘relatief weinig deelnemers’ treffen.

De crisis in de Nederlandse pensioenfondsen was aanleiding om het stelsel te hervormen. Het herstel is geen reden dat af te blazen, zegt pensioenexpert Rob Walsteijn van ouderenbond ANBO. “De hervormingen moet de fondsen op lange termijn robuuster maken. Als er weer een klap komt, kunnen we die na de hervorming beter opvangen”. Walsteijn wijst er bovendien op dat de fondsen ondanks het herstel nog nauwelijks zijn toegekomen aan indexatie van de pensioenen.

AD Utrechts Nieuwsblad, 24 mei 2012.

HOERA, DE FNV IS ERUIT! MAAR WAARUIT PRECIES?

Onze oplossing gaat uit van en zekerheid en indexeren. Dus niet óf of, maar en en, aldus Agnes Jongerius

Dat klinkt als het ei van Columbus. Hoe ziet dat ei er precies uit? Wat is de toverformule die schijnbaar onvoorzienbare grootheden met elkaar verenigt? Indexeren kost geld. Zekerheid kost geld. En het probleem is nu juist dat er, nu het land vergrijst, aan pensioengelden een tekort is.

Ook een week na dato blijft het gissen. De FNV wil pensioenfondsen meer ruimte geven om hun eigen keuzes te maken. Fondsen met veel oudere deelnemers kiezen voor een voorzichtige variant, terwijl ‘jonge’ fondsen meer risico kunnen nemen. Maar dat stond al  in het onderhandelingsakkoord. Als dat het eitje was, is het dan al dat gedoe wel waard geweest?

Er is geen toverformule, zegt een woordvoerder van de vakcentrale. De bonden hebben de pensioenonderhandelaar vorige week vrijdag een mandaat gegeven om verder te praten. Daar gaat het om. Ook Bondgenoten denkt niet dat er iets van de overeenkomst op papier naar buiten komt. Collega-bonden zeggen de finesses van het compromis van vrijdag de dertiende niet te kennen.

Het volledige artikel van Lidwien Dobber in: Trouw, 21 mei 201

BEHALVE VOOR PENSIOEN OOK GAAN SPAREN VOOR ZORGKOSTEN

De grenzen aan de betaalbaarheid van en de solidariteit binnen de zorg komen in zicht. We moeten een andere financieringswijze bedenken.

Bij zorgsparen sparen mensen zelf voor hun toekomstige zorgkosten. Op dit moment sparen we wel voor ons pensioen, maar niet voor de zorg. Wat we voor zorg betalen, staat in Nederland los van het gebruik ervan. We betalen gezamenlijk via een zogeheten omslagstelsel. Dit  doen we op basis van solidariteit.

Het invoeren van zorgsparen vergt wel belangrijke keuzes. Spaart iedereen voor zich of sparen we collectief voor de toekomst? Is sparen verplicht of vrijwillig? Een verplichte, collectieve zorgspaarregeling lijkt goed aan te sluiten op bestaande regelingen in de zorg en het pensioenstelsel. Het gespaarde geld kan worden belegd, bijvoorbeeld door pensioenfondsen.

Het doel is dat het ingelegde geld uiteindelijk maximaal bijdraagt aan de financiering van de toekomstige zorg. Vanaf een bepaalde leeftijd, bijvoorbeeld 65 jaar, vloeit het gespaarde geld dan terug naar de zorg.

Het volledige artikel van Werner Brouwer, Arjen Hussem, Niels Kortleve, Martin van Rijn, hoogleraar gezondheidseconomie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam; expert actuaris; innovatiemanager; CEO, verbonden aan PGGM in: Trouw, 24 mei 2011.

KORTING DREIGT BIJ VIJF FONDSEN

Waarde 30.000 pensioenen in gevaar, bij veel fondsen lijkt sprake van herstel.

Als de financiële positie niet verbetert, moeten vijf Nederlandse pensioenfondsen op 1 april 2012 gaan korten op de pensioenen.

Dat blijkt uit een evaluatie van de herstelplannen van driehonderd pensioenfondsen die toezichthouder De Nederlandsche Bank (DNB) gisteren bekend heeft gemaakt.

Een definitief besluit over de pensioenen valt pas aan het einde van dit jaar, zo laat  DNB weten, maar de vijf fondsen staan er momenteel dusdanig slecht voor dat korten aan de orde zou zijn.

Het volledige artikel in: Trouw 24 mei 2011.

VINKEN RITSELT MILJOENEN VOOR KUNST

Hoe een pensioenfonds van havenarbeiders cultuursponsor werd

Goed nieuws voor de kunst- en cultuursector, woensdag in de Volkskrant: het nieuwe cultuurfonds Ammodo stelt vanaf komende zomer zeker 15 miljoen euro per jaar beschikbaar. Daarmee is het in één klap een van de grootste cultuurfondsen van Nederland. Amodo is gebouwd op de restanten van het oude pensioenfonds van de Rotterdamse havenwerkers. Hoe is het zover gekomen? Hoe werd een pensioenfonds een cultuurfonds?

Het vermogen van Ammodo komt uit de Rotterdamse haven. Optas is daar sinds 1995 uitvoerder van de pensioenregeling. Normaal besturen vakbonden en werkgevers een pensioenfonds. In 1995 echter vertrouwen de sociale partners zichzelf niet meer. Bonden en havenbaronnen hebben het fonds jarenlang geplunderd en willen zichzelf beschermen tegen de onweerstaanbare verleiding een nieuwe greep in de kas te doen. Met pensioengeld is de sanering van de haven betaald Met 450 miljoen euro pensioengeld wordt in 1994 nog arbeidsrust gekocht, onder meer met dure vertrekregelingen voor oudere werknemers.

Om de verleiding te weerstaan in de toekomst van het fonds verder te plunderen, brengen de bonden en werkgevers het fonds onder bij de stichting Opta. Die gaat met een onafhankelijk bestuur het havenpensioen uitvoeren en het pensioengeld beheren. Ondanks de plunderingen staat het fonds er in 1995goed voor. Er is een reserve van 450 miljoen euro. Die reserve wordt juridisch vastgezet – ‘beklemd’--, om te voorkomen dat het voor iets anders dan pensioenen wordt gebruikt. En dan gaat het mis. Bonden en werkgevers dragen niet alleen het pensioenfonds over aan de stichting, maar verliezen ook hun belangstelling. Agnes Jongerius, nu FNV-voorzitter, is erbij. ‘Het is fout gegaan bij de eerste statutenwijziging bij de verzelfstandiging. We hebben ons toen onvoldoende gerealiseerd dat een volgens stichtingsbestuur de statuten weer kan wijzigen,  en opnieuw. En dat is gebeurd. Dat is nooit de bedoeling geweest’, zegt Jongerius.

Bonden en werkgevers verliezen hun belangstelling in Optas,  de ledenraad die de belangen van de havenarbeiders moet bewaken, valt in slaap. Het stichtingsbestuur wordt echt de baas en heeft begin deze eeuw genoeg van het pensioenfonds. Jet stichtingsbestuur verkoop de uitvoering van de pensioenen  in 2007 aan verzekeraar Aegon. Die betaalt 1,5 miljard aan Optas voor het pensioenvermogen en het ‘beklemd vermogen’.

In de haven is de wereld te klein, zeker als in 2007 duidelijk wordt dat het stichtingsbestuur met de 1,5 miljard cultuur wil gaan subsidiëren.  De oprichters van Optas, bonden en werkgevers kijken verbijsterd toe. Het is het begin van een lange strijd. In 2010 koopt het stichtingsbestuur het gezeur af met een donatie van 500 miljoen euro.  Daarmee worden de pensioenen van havenwerkers bijgespijkerd. Nu keert FNV Bondgenoten zich nog tegen Aegon en eist daar een slordige 200 miljoen euro – het restant van het beklemde vermogen.

Voor het stichtingsbestuur en Optas is in 2010 de kous af. Sindsdien wordt gewerkt aan het cultuurfonds. Deze zomer gaat het loket open voor aanvragen en uitbetalingen.

Het volledige artikel van Gijs Herderscheê in”de Volkskrant, 26 mei 2011.

DOORWERKEN TOT 65 IS GEEN TABOE MEER. FILE GROTE ERGERNIS

Dat blijkt uit de Nationale Enquête Arbeidsomstandigheden (NEA) 2010.

Steeds meer mensen zijn bereid om tot hun 65ste door te werken blijkt uit de NEA. In 2005 was nog maar twintig procent van de werknemers  bereid om tot de AOW-leeftijd door te werken. In 2010 is dat percentage gegroeid tot 45 procent. Per bedrijfstak zijn er overigens wel verschillen.

AD Utrechts Nieuwsblad, 27 mei 2011.

ALS WE NIKS DOEN IS DE KAS STRAKS LEEG

De pensioenmythe, van Martin Pikaart.

Met dit boek wil ik mensen van dertig en veertig wakker schudden. Ik wil ze waarschuwen: als er niets aan het huidige pensioensysteem verandert, stevenen ze af op een armoedige oude dag. Ze moeten weten dat zij nu heel veel meer betalen dan de ouderen van nu lange tijd hebben gedaan, dat zij tot een veel hogere leeftijd zullen moeten doorwerken en dat hun pensioenvooruitzichten desondanks minimaal zijn.

Het is moeilijk jongeren voor dit onderwerp te mobiliseren.  Helaas is het onderwerp natuurlijk ook complex, ondoorzichtig en dus saai en absoluut niet sexy.  Ik weet dat jongeren weinig boeken lezen en vooral bezig zijn met twitteren. Om het stelsel aan de kaak te stellen heb ik echt meer ruimte nodig dan een tweet. Met een boek hoop ik iets los te kunnen maken zodat daar ook in andere media over gepraat gaat worden.

Wat ik voorstel  is dat het systeem transparanter en democratischer wordt. Veruit het belangrijkste is dat de solidariteit wordt hersteld, niet tussen rijk en arm, maar tussen jong en oud. De lasten zijn nu niet eerlijk verdeeld.

Het volledige artikel in: Trouw, 28 mei 2011.

FNV: PENSIOEN VOOR WERKNEMER SOCIALE WERKPLAATS IN GEVAAR

Volgens  vakbond Abvakabo FNV dreigt door de bezuinigingen een tekort van 350 miljoen euro voor het pensioenfonds waarbij zo’n 130 duizend mensen zijn aangesloten.

 ‘Afstempelen is alleen te voorkomen door bijstorting of premieverhoging’, zegt Edith Snoey, voorzitter van Abvakabo FNV.  Bijstorten zou moeten gebeuren door het ministerie van Sociale Zaken, de voormalige werkgever, stelt de bond. Maar volgens de vakbond geeft het ministerie voorlopig niet thuis.

Het probleem bij het pensioenfonds, dat in 1990 is opgericht en zo’n 5 miljard euro beheert, is een direct gevolg van de bezuinigingen van het kabinet, aldus de bond. De lonen in de sector lag voorheen tussen de 100 en 120 procent van het minimumloon. Inmiddels is het salaris teruggebracht tot het minimumloon. Hierdoor is er weinig ruimte om de pensioenpremie te verhogen. Omdat werknemers die niet meer dan het minimumloon verdienen, nauwelijks pensioen opbouwen, heeft het fonds vrijwel geen inkomsten uit premies meer. Daarnaast wil het kabinet het aantal WSW’ers fors terugdringen. Uiteindelijk  blijft er minder dan eenderde van het aantal plaatsen over, oftewel 30 duizend. Dit betekent dat er te weinig mensen zijn om de pensioenpot te vullen.

Vandaag is er in de Tweede Kamer een debat over de plannen van staatssecretaris Paul de Krom om de instroom in de sociale werkplaatsen aan banden te leggen. Mensen die echt alleen in een beschutte werkplaats kunnen functioneren, mogen hier nog terecht. De rest komt in de bijstand en wordt door de gemeente aan werk geholpen.

Een Kamermeerderheid hoopt dat de sociale partners een akkoord sluiten om deze groep aan het werk te krijgen. De FNV voelt hier niets voor.

Het volledige artikel van Gijs Herderscheê in: de Volkskrant, 31 mei 2011.

WE HEBBEN ONZE HANDEN VOL AAN PENSIOENEN

Interview met Bernard Wientjes, voorzitter VNO-NCW

Een sociaal akkoord is nu echt niet mogelijk. We hebben op dit moment onze handen vol aan gesprekken over pensioenen. Daarna willen we uiteraard best over deze zaak praten.

Wij zijn mordicus tegen quotering om werkgevers te dwingen mensen uit sociale werkplaatsen en Wajong aan te nemen. Of het nu vrouwen, allochtonen, arbeidsgehandicapten of welke groep dan ook zijn.

Ik verzet mij heftig tegen het beeld dat werkgevers niet bereid zouden zijn om deze mensen aan te nemen. Onder de juiste voorwaarden zijn werkgevers wel degelijk bereid om jonggehandicapten vanuit het UWV aan te nemen. Om deze mensen aan een baan te helpen is hoe dan ook maatwerk nodig. Daarover kunnen in cao’s afspraken worden gemaakt. Vergeet niet, het gaat niet alleen om laagopgeleide mensen. Er zijn ook afgestudeerde jonggehandicapten.

Het overgrote deel van de werkgevers is zonder meer bereid om deze mensen een kans te geven. Het zou een goed idee zijn als we meer dan drie tijdelijke contracten mogen afsluiten. Want werkgevers kunnen het ook te riskant vinden om iemand een vaste baan te geven. Zolang de discussie over het ontslagrecht muurvast zit, kis dit een optie.

Het volledige interview in: de Volkskrant, 31 mei 2011.

NIVELLERING SLAAT TOE BIJ PENSIONERING

Ook onder gepensioneerden kunnen de inkomensverschillen aardig oplopen, zij het veel en veel minder dan onder werkenden. Echter, weinigen hoeven zich druk te maken over bonussen, graaien, grove winstuitkeringen, zwart geld en andere vormen van ‘zakken vullen’. Dit alles gebeurt voornamelijk onder de mensen, die menen dat zij daar in de bloei van hun carrière, alle recht op hebben. Overigens worden al deze ‘verrijkingen’ vrijwel nooit meegerekend voorde opbouw van bedrijfspensioenen.

Als men eenmaal met pensioen is, zijn zaken van ‘zakkenvullers’ vrijwel niet meer aan de orde. Als men even de toppensioenen buiten beschouwing laat, is er veel meer dan in de salarissferen sprake van nivellering. Voor zover wij kunnen nagaan, bestaan er geen recente gegevens over de pensioenverhoudingen  in Nederland. Maar uit de algemene inkomensgegevens blijkt dat al het besteedbare inkomen in huishoudens van 65-plussers (alleen of met z’n tweeën) van de hoogste groep ( weer even de toplaag uitgezonderd) hooguit viermaal zoveel is als van de veel en veel bredere laagste groep (mensen met alleen AOW).  In de samenleving onder de 65 jaar is de ongelijkheid van inkomens veel en veel groter.

Wie zelf met deze inkomensgegevens wil goochelen moet op de site van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) kijken, waar een schat aan inkomensgegevens (uit het verleden) staan. Dat er sprake is van een sterke nivellering onder de gepensioneerden blijkt uit de enquêtes onder een deel van hen. In 2007 bedroeg het gemiddelde pensioen boven de AOW voor mensen in bedrijfstakpensioenfondsen (dat zijn dus de grote groepen oud-werknemers in de bouw, metaal enz.) nog niet eens 7000 euro per jaar en voor mensen in de ondernemingspensioenfondsen (veelal de wat beter betaalde werknemers) 16.ooo euro. De cijfers geëxtrapoleerd houden in dat het gros van de gepensioneerden netto nauwelijks tweemaal zoveel aan maandelijks inkomen heeft al de mensen zonder aanvullens bedrijfspensioen. De nivellering ten top dus voor pakweg het allergrootste deel van de gepensioneerden. Daarbij moet meteen worden aangetekend dat de situatie voor partners zich in de toekomst langzaam maar zeker zal verbeteren, omdat er steeds meer tweeverdieners zijn, die als zij 65 jaar worden, ieder een pensioen hebben opgebouwd.

In de politiek en bij de sociale partners in de Sociaal-Economische Raad (SER) zijn ook besluiten te verwachten die niet alleen de pensioenvorming – voor ook de massa -  zal insnoeren, maar zeker ook de pensioenleeftijd op termijn zal verhogen. De pensioenpot zal steeds verder uitgesmeerd moeten worden en zeker als men te grote financiële risico’s wil ontlopen, zullen de resultaten van de pensioenfondsen zich op een lager niveau ontwikkelen.

Bij al deze sombere gegevens mag men wel bedenken dat de gepensioneerden in Nederland – ook zij die het alleen met de AOW moeten doen – het zeker niet slecht hebben in vergelijking met de rest van de wereld.

Het volledige artikel van Hans Roodenburg in: De Oud-Utrechter, 31 mei 2011.

BRIEF KAMP: KABINET WIL AOW EXTRA VERHOGEN

Het kabinet is bereid om de AOW de komende jaren extra te verhogen. Daardoor is een pensioenakkoord zeer dichtbij gekomen.

Dit blijkt uit een brief over het pensioenakkoord met vakbeweging en werkgevers, die minister Kamp van Sociale Zaken naar de Tweede Kamer wil sturen, en waarover de Volkskrant beschikt.

Gehuwden kunnen tot 2028 een verhoging van 0,6 procent van hun AOW tegemoet zien, afgezien van de jaarlijkse indexatie. In de plannen krijgen werknemers de keuze om langer door te werken, of eerder de arbeidsmarkt te verlaten. Wie eerder stopt met werken, krijgt wel levenslang een lagere AOW. Het gaat om 6,5 procent minder voor elk jaar dat er niet tot de pensioenleeftijd wordt gewerkt (tot aan het overlijden). De extra verhoging van de AOW wordt gekoppeld aan de loonontwikkeling, en niet alleen aan de inflatie. Dat betekent dat de AOW in de regel sterker zal stijgen dan nu het geval is.

Het volledige artikel van Douwe Douwes en Gijs Herderscheê in:de Volkskrant, 7 juni 2011.

EERLIJKER PENSIOENSTELSEL KAN GENERATIECONFLICT VERZACHTEN

Babyboomers ontvangen vanaf nu massaal AOW en pensioengeld, waarvoor jongere generaties betalen. Die verdeling moet rechtvaardiger.

De FNV-bonden, die een paar weken lang ruziënd over de straat rolden vanwege onenigheid over de pensioencrisis, ‘zitten weer op één lijn’ Ze willen en zekerheid over de hoogte van het pensioen en indexatie van reeds ingegane pensioenen. Gaan de fondsen door met uitbetalen of gaan ze korten? Op dit moment geven de meeste pensioenfondsen al geen indexatie (inflatie-correctie) aan gepensioneerden, en hopen ze door hoge rendementen binnen vijftien jaar weer aan hun verplichtingen te kunnen volkdoen.

Gepensioneerden bereiden rechtszaken voor om indexatie af te dwingen, omdat ze daar vaak zwart op wit garanties op hebben.

Vakbonden en pensioenfondsen hebben jaren te veel beloofd, te weinig premie geïnd en te veel risico genomen. Daaroverheen komt de vergrijzing, die ervoor zorgt dat het verwachte aantal jaren dat pensioen uitgekeerd moet worden, is toegenomen van bijna tien tot vijftien jaar. De kosten hiervan komen bij jongere generaties terecht: zij moeten de tekorten aanvullen met hogere premies, hebben niet geprofiteerd van de hoge beursrendementen van de jaren tachtig en negentig, hun pensioenen worden straks niet meer gegarandeerd maar sterk versoberd en gaan daarbij nog fluctueren met de beurzen. Zij dragen de kosten van de extra pensioenjaren van gepensioneerden. En voor hen gaat de AOW-leeftijd omhoog.

Bij al deze problemen geldt: hoe langer het duurt voor er ingegrepen wordt, hoe harder de ingrepen zullen zijn.

De FNV en andere vergrijsde vakbonden, die medeverantwoordelijk zijn voor de ontstane situatie, zullen een plaats moeten inruimen voor nieuwe belangenbehartigers. Gebeurt dat niet, dan dient minister Kamp een open overleg te regisseren met gekwalificeerde belangenverenigingen voor het opstellen van een duurzaam en eerlijk pensioenakkoord. Alleen op die manier helpt hij het generatieconflict oplossen. We moeten vervolgens, met inspraak van de 50-minners die de risico’s dragen, toe naar een herzien pensioencontract.  Dat moet transparant en compleet zijn en de lusten en lasten eerlijk over de generaties verdelen. De collectiviteit houden we overeind, de solidariteit bouwen we af tot behapbare proporties.

Het volledige artikel van Martin Pikaart, voorzitter alternatief voor vakbond, in: Trouw, 7 juni 2011.

AKKOORD PENSIOEN MOGELIJK DEZE WEEK

Een akkoord over een hogere pensioenleeftijd, de hoogte van de AOW-uitkering en rond onzekerheden over het aanvullend pensioen lijkt nabij.

De hoop is dat eind deze week vakbonden, werkgevers en het kabinet hierover hun langverwachte akkoord kunnen sluiten. Onderdeel van het concept zou zijn dat de pensioenleeftijd in 2020 stijgt van 65 naar 66 jaar en in 2025 naar 67 jaar. De AOW-uitkering kan extra stijgen door koppeling aan de loonontwikkeling.  Er wordt gedacht aan een stijging van o,6 procent.

Een definitief pensioenakkoord kan nog uitblijven, zolang onduidelijk is hoe de 800 miljard euro aan opgebouwde pensioenrechten straks worden behandeld.  De pensioenbestuurders willen oude rechten en nieuw, nog op te bouwen pensioenkapitaal combineren. Er heerst juridische onzekerheid over de vraag of dat wel kan. Als de oude rechten worden geïntegreerd met de nieuwe die vanaf 2012 worden opgebouwd, dan bestaat de mogelijkheid dat ze een deel van hun waarde verliezen. Ouderenorganisaties, met honderdduizenden leden, staan klaar om te protesteren.

Het volledige artikel in: AD Utrechts Nieuwsblad,  8 juni 2011.

 

 
       
 
 
Contact: webmaster