Vergoeding telefoonkosten

De in de onderneming geldende regelingen en gebruiken mogen niet in strijd zijn met geldende fiscale richtlijnen.

De in 1990 geldende fiscale richtlijn luidt:

De gesprekskosten voor zakelijke gesprekken mogen belastingvrij worden vergoed. Vergoedingen van abonnementskosten en van kosten van privé-gesprekken worden als loon beschouwd en zijn derhalve belast.

Op grond van deze richtlijnen kunnen met ingang van 1 januari 1990 aan werknemers zonder vaste onkostenvergoeding kosten voor zakelijke telefoongesprekken op declaratiebasis worden vergoed; abonnementskosten derhalve niet.

Werknemers met een vaste onkostenvergoeding (zie 2.5.c.4.10) komen niet in aanmerking voor een afzonderlijke telefoonkostenvergoeding, conform het in de ‘Regeling onkostenvergoeding’ gestelde, tenzij men regelmatig zakelijke gesprekken naar het buitenland voert; in dat geval kunnen de gesprekskosten buitenland gedeclareerd worden.