Wat doet u daar?

Arie Manten: van geologie naar geschiedschrijving

Arie heeft geologie en biologie gestudeerd en is op paleoecologie gepromoveerd. Na met Elsevier kennis te hebben gemaakt via free-lancewerk bij de Winkler Prins kwam hij in 1960 bij Elseviers Wetenschappelijke Uitgeverij terecht als bureauredacteur. Met steun van Piet Bergmans zette hij het fonds Aardwetenschappen op (al spoedig verbreed tot Geosciences). Na problemen met zijn gezondheid in 1968-'69 keerde hij terug met het verzoek een nieuwe uitdaging te mogen aangaan. Als resultaat van een uitgevoerde studie naar de door het inmiddels uitgedijde aantal wetenschappelijke uitgeverijen van Elsevier nog niet afgedekte terreinen van wetenschappen zette hij o.a. de fondsen Landbouwwetenschappen en Diergeneeskunde op. Later had hij nog een staffunctie onderzoek en tenslotte was hij uitgever Sociale en Geesteswetenschappen.

In 1993 ging Arie weg bij Elsevier als gevolg van ernstige gezondheids-problemen, die hem nu nog belemmeren om alles te doen wat hij zou willen.

Geologie is een historische wetenschap die zich bezighoudt met de studie van de ontwikkeling van de aarde en het daarop voorkomende leven. Dat historische aspect kreeg bij Arie ruim baan. Al tijdens zijn afstuderen had hij belangstelling voor de achtergronden van dingen en dook dan diep in de historie ervan.

Nadat hij bij de Historische Kring in Loosdrecht had gezien hoe één en ander werkte, zette hij de Historische Kring Breukelen op en verdiepte hij zich in de geschiedenis van zijn woonplaats Breukelen. Het resultaat was onder meer het boek "Breukelen en omgeving tussen 400 en 1200". Hij werkt nu aan het deel over de tijd 1200 tot 1400, daarna komt 1400-1650 aan de beurt. Ook Rijkswaterstaat, die aan de corridor (het gebied met het Amsterdam-Rijnkanaal, de A2 en de spoorlijn Amsterdam - Utrecht) werkt, wilde een boek als relatiegeschenk bij de ingebruikname van het eerste grote onderdeel, een nieuw viaduct. Dit werd "De mens zoekt zijn weg".

"Je rolt vanzelf in andere dingen"; als uitvloeisel van zijn historisch onderzoek raakte hij betrokken bij de monumentenzorg en het verzamelen en vergelijken van oude volksverhalen, het zelf ook vertellen van die verhalen voor een cultureel project. Het blijkt dat er meerdere volksverhalen in Nederland zijn die in grote lijnen hetzelfde zijn maar met sterke regionale detailverschillen.

Geschiedenis raakt ook de eigen wortels: hij heeft meegewerkt aan drie boeken over de geschiedenis van zijn eigen familie, die teruggaat tot omstreeks 1100. Deelonderzoeken hebben weer betrekking op de achtergronden en geschiedenis van een aantal oude boerderijen in de buurt waar hij woont.

Arie heeft voor (aanstaande) gepensioneerden een boodschap: laat je niet ontmoedigen door lichamelijk ongemak, je kunt vaak toch nog meer doen dan je denkt. Bereid je al tijdig ook een beetje voor op de tijd na je "actieve" loopbaan (klinkt raar als je ziet hoe actief hij juist in die periode is) en zorg voor de juiste contacten om je hobbies uit te bouwen. Denk niet dat je nog iets voor je bedrijf kan betekenen: je hebt niet de juiste bronnen en contacten meer, en de techniek verandert.

Plannen voor de toekomst: voortzetten van het historische werk, "want het is zo fascinerend, maar ook verslavend".

Gerard Roza